Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

Ανάχωμα

Αυτή είναι μια σπονδυλωτή ιστορία
για κάποιους που συναντήθηκαν τυχαία
σε έναν κυκλικό κόμβο

Εργάτες, εκδρομείς, διανομείς φυλλαδίων,
τυχαίοι πρωταγωνιστές και επιφανείς κομπάρσοι.
Όλα τα 'χε η Μαριορή

Η διαδρομή σταμάτησε απότομα στην έξοδο 12 προς Αγίους Θεοδώρους.

Έτρεξαν για λίγο στα χωράφια πίσω από τα κιγκλιδώματα ασφαλείας
Έπειτα λαχάνιασαν εκεί που οι παπαρούνες δίνουν στα πρώτα λυόμενα

Σούλα Σ' Αγαπώ
με πράσινη λαδομπογιά

και πάλι πίσω στην προπατορική μοναξιά της ευθείας.

 

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Η πεταλούδα της Γάνδης

Θα θυμάμαι πάντα εκείνο το βράδυ στη Γάνδη που έριξε πυρακτωμένες νιφάδες – μοναδικό φαινόμενο

Στο πλακόστρωτο στενό

Χιόνιζε μέχρι που το έστρωσε

Χιόνιζε μέχρι που θάφτηκα κάτω από τον καυτό πάγο

Χωρίς αιτία και αποφυγή

Μου καταλογίζεις την ομφαλοσκόπηση

Ακούω τις καμπάνες να χτυπούν και ξέρω ότι η διορία μου να είμαι φυσιολογικός τελειώνει


Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Απόνερα

Πάντα σε θυμόμουν εθελούσια ασθμαίνων:
Στο πέρασμά σου άφηνες χρωματιστά κουρέλια,
Νερά και απόνερα,
Όνειρα και απόνειρα

Ήρθες και πάλι να μου μιλήσεις για τις καλές ημέρες.
Πάντα με τη γνωστή σου χαρούμενη μελαγχολία,
Από μακριά μου έμοιαζες παιδί με καραμπίνα.
Για ακόμη μια φορά, ξέγνοιαστα απαισιόδοξος,
Σαν τροπική πεταλούδα με παγωμένο αίμα.

Ένα είναι σίγουρο:
Όταν σε ονειρεύομαι ξυπνάω πάντα με καλή διάθεση

Αν και λίγο πιασμένη.


































Wastewater

I always remember you enjoying gasping:
Your movement was marked by a succession of colourful rags,
by trails of water and wastewater,
dreams and wastedreams

You came back to talk to me about the good old days.
Always with your famous joyful melancholy,
Looking at you from a distance, you made me think of a child holding a shotgun.
Once again a carefree pessimist,
A cold blooded tropical batterfly.

For one thing I am certain:
When I dream of you, I always wake up feeling in a good mood

Although a bit stiff.

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

Οι Stixoi Constandin είναι σε όλα In‏

Ο Rovespieros μας συστήνει τον Constandin
Έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε ενδεικτικό δείγμα της δουλειάς του Constandin.Μιας αινιγματικής φυσιογνωμίας,σύγχρονου κοσμοκαλόγερου και τυχοδιώκτη του οποίου η φήμη ως εξορκιστή στα χρόνια της Επανάστασης στη Ν.Αφρική έφθασε μέχρι τις σύγχρονες Δυτικές Μεγαλουπόλεις.Ο Rovespieros συναντήθηκε με τον Constandin τα χρόνια εκείνα και αναπτύχθηκε μια άσπονδη φιλία και μια διακριτική συγγένεια η οποία είναι εμφανείς στα έργα τους.Απολαύστε τον: 



Σήμερα σηκώθηκα νωρίς
ο αέρας ψιθύριζε ακατανόητες
λέξεις από τις χαραμάδες που
βρήκε να διαφυγεί για να σωθεί.

Ενοχλητικός θα πεις
αλλά και απαραίτητος
αφού σκόρπιζε ευωδιές
αιώνων φθινοπωρινών
και τις ένωνε σε ένα χορό
ατέρμονων γεύσεων και συνειρμών.

Μια ματιά μου
βρήκε διέξοδο
από το θολό παράθυρο
που προσπάθησε
να την εμποδίσει
πως να το καταφέρει
αφού με φως θα το νοτίσει.

Με το δάκτυλο τρεμάμενο 
πλησίασα λίγες σταγόνες
τις ταίριαξα ώστε να
σχηματίσουν μια έννοια
μια λέξη αιώνια.

Άφησα το κρύο τζάμι
να ακούει το
θλιμμένο τραγούδι της
άπονης βροχής
που σφυροκοπούσε
το χώμα για να προλάβει να κρυφτεί.

Έτρεξα στη πόρτα να προλάβω
να δραπετεύσω
σε κάτι που ποτέ δεν κατάλαβα
σε κάτι άγνωστο
σε ένα μήνυμα
που ποτέ δεν έλαβα
αλλά πάντα το περίμενα.

Δυό λέξεις βιαστικές
με προσπέρασαν
κρίμα έτρεχαν πολύ
και με ξεπέρασαν.

Πλησιάζω δειλά και τρομαγμένα
ένα όνειρο που φοβάται που δείχνει
να διστάζει έτσι λέει το έμαθαν.

Όχι δεν πρέπει να το φοβίσω
πρέπει ψυχή να δώσω

και στο τέλος θα δεις θα το κερδίσω.

Κυριακή, 11 Αυγούστου 2013

 ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ


Λίγο πριν τα μεσάνυχτα πύλες ανοίγουν
ο κήπος του Επίκουρου καλεί
Πλάσματα  αναδύονται απ’ τα δέντρα,
σάρκες κρατούν αλκοολούχο νέκταρ και προσφέρουν, βλέμματα που διψούν για το ταξίδι
Ο τόπος μας ενδείκνυται για μύριες συζητήσεις, 
για μακροπρόθεσμα σχέδια και πλάνα,
απόψεις και προοπτικές της προεξόφλησης μιας ράντας,
αμφισβητήσιμη συνθήκη
Οι προσδοκίες μας στη ράχη της συκιάς
Πρωί τρέξε στη θάλασσα, 
πνίξε στα σίγουρα όλες  τις προσδοκίες
Κάνε το γρήγορα πριν μεγαλώσουν τα κουτάβια
Για λίγο μέτοικος ξένων σωμάτων,
ρουφώντας την παραίσθηση άλλαξε δέρμα
Προσκυνητής της σάρκας, λάτρης του τώρα
είδες το θαύμα προτού να  επιστρέψεις στο σκοτάδι 


 Η ΜΠΑΛΑΡΙΝΑ


Ευχαριστώ ω δαίμονες μου!!
Οι μάχες που έδωσα μαζί σας  με έκαναν τόσο δυνατό
Αντίρροπες δυνάμεις, σε σας χρωστώ μεγάλη ευγνωμοσύνη
Καθώς με ωθούσατε στον πάτο, μπορούσα κι έβλεπα πιο καθαρά το φως
Το ξέρω πια ο ίδιος άγγελος σας στέλνει
Αλτρουιστής-διεστραμμένος, μοιάζει με εμένα
Με βοηθά, με περιπαίζει, σαρκάζει και μελαγχολεί
Σε γέφυρα ετοιμόρροπη μου δείχνει  μονοπάτι, ακολουθώ
Κι όταν αυτή θα τσακιστεί στα 2
Στη θάλασσα θα περπατήσω
Αντίκρυ  με καλεί η μπαλαρίνα

σε χορό αιώνιο, σε χορό ερωτικό 

 

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Ο Χορός της Κερασιάς

Το δωμάτιο σαν εγκαταλελειμμένο πριν από εβδομήντα χρόνια. Οι βελούδινες κουρτίνες τραβηγμένες κρύβουν τα χτισμένα παράθυρα. Κάθεται μπροστά στον καθρέφτη με το βαρύ γύψινο κάδρο προσηλωμένος στο γουδί. Αψιδιά, αλεύρι, μανδραγόρας. Με περίσκεψη απλώνει την πομάδα.

Πρώτα στο πρόσωπο. Η αλοιφή κάνει ρυάκια που βαλτώνουν στις ρυτίδες του. Είναι περίεργο πως μετά από κάποια ηλικία η μάσκα σε κάνει να μοιάζεις γηραιότερος. 

"Την επόμενη φορά να θυμηθώ να βάλω λίγο μελισσοκέρι". 

Μετά στο σώμα. Αγγίζει τις ουλές του. 

"Οι πληγές μου είναι δύο ειδών, του θανάτου και της αγάπης. Για τις πρώτες οι φίλοι με είπαν ήρωα, για τις δεύτερες παιδεραστή και προδότη. Πλέον δεν ξεχωρίζουν".

Ο Μέγας Στρατηγός έφιππος περιμένει τον άρχοντα στην πύλη. Η εκπαίδευση στο δάσος θα διαρκέσει δύο μήνες. Κάθε νύχτα, δίπλα στο ποτάμι, κάτω από την μεγάλη κερασιά απλώνει το φαρδύ μανίκι του κιμονό του να ξαπλώσει ο πρίγκιπας. Κάθε πρωί, βρίσκει το μαύρο ρούχο ανθισμένο. 




Τελειώνει το βάψιμο, βάζει την πανοπλία του φακίρη. Κράνος, θώρακας, γάντια και περικνημίδες από καρφιά. Κάτι σαν μοναχός-πολεμιστής, ίσως βασιλικός γελωτοποιός, σίγουρα ζητιάνος. Και σήμερα θα προσκαλέσει με μανία τους περαστικούς να του πετάξουν σάπια φρούτα.

"Αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις;"

video