Ἱερὰ Ὁδός…
Σὰ δρόμος τῆς ψυχῆς καὶ γιὰ μένα
ὅπως καὶ γιὰ τὸν ἀλλοτινὸ
λυρικὸ ποιητὴ…
Ἄγγελε… ἡ δική μου διαδρομὴ
«ἐκεῖνο πιὰ τὸ δείλι»
σταματᾶ στὸ 343.
Βραδιὰ ποίησης στὴν ἔπαυλη.
Δὲν μοῦ ἀξίζουν τέτοιες τιμές…
Οἱ οἰκοδεσπότες μὲ περιμένουν στὶς σκάλες.
«Δὲν θέλω ἐκδηλώσεις λατρείας», τοὺς λέω καταδεκτικὰ
πρὶν περάσουμε μέσα.
Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ λευκὴ περίοδος τῆς ποίησής μου.